Choroszcz- niewielkie miasteczko z wielką historią

Choroszcz- niewielkie miasteczko z wielką historią

Autor: Aneta Malinowska

Już w szkole podstawowej poznaliśmy historię Gniezna, Krakowa czy Warszawy. Każde z tych miast ma swoich znanych mieszkańców, którzy są z nim kojarzeni i występują w każdej legendzie czy podaniu. Lech, Czech i Rus, Wanda i Krak czy Wars i Sawa. Jednak w Polsce są mniej znane choć równie piękne miejscowości. Jedną z nich jest Choroszcz.

Miasteczko te położone jest na malowniczym podlasiu, kilka kilometrów od Białegostoku. Archeolodzy zgodnie twierdzą, iż pierwsze ślady zamieszkania tego terenu można przypisać epoce mezolitu. Dlatego też Choroszcz została uznana za jedną z najstarszych mieścin w powiecie białostockim. Przed wiekami miejscowość okalała puszcza, wśród której znajdował się Święty Gaj.
W XV wieku właścicielem miejscowości był Iwan Chodkiewicz. Kolejne lata były niezwykle burzliwe. Wszystko to zostało wynagrodzone, ponieważ starania syna Chodkiewicza przyczyniły się do nadania praw miejskich Choroszczy. Nadał je król Zygmunt I. Późniejszym właścicielem ziem choroskich stał się Paweł Pac, następnie Mikołaj Stefan Pac. XVII wiek to liczne zniszczenia, epidemie i pożary. Po tylu klęskach, Choroszcz została wykupiona przez Stefana Mikołaja Branickiego. Następnym spadkobiercą był wielki hetman koronny Jan Klemens Branicki.
Lata panowania Jaśnie Wielmożnego przyniosły rozkwit miejscowości. Powstał park i letnia rezydencja, fabryka dywanów. Zaczęto budowę kościoła, klasztoru Dominikanów, cerkwi oraz szpitala. Po śmierci hetmana, główną posiadaczką dóbr została jego zona- Izabella Branicka z domu Poniatowska.
Zabory i śmierć Branickiej sprawiły, iż Choroszcz przekazywano sobie z rąk do rąk. Ostatecznie, podzielono ją między rodzinę Komarów oraz Potockich. Potoccy zrzekli się swoich udziałów, co spowodowało sprzedaż ich części Tadeuszowi Mostowskiemu. Po wykupieniu ziem, Choroszcz stała się głównym ośrodkiem przemysłowym z fabryką włókienniczo- kapeluszniczą. Wszystko to sprawiło, że miasteczko w końcówce XIX wieku stało się już wielowyznaniowe i różnonarodowe.
W czasie drugiej wojny światowej miasteczko zostało bardzo zniszczone. Najpierw grabili Sowieci następnie niemieccy okupanci. Na terenie obecnego szpitala psychiatrycznego, w tamtych czasach istniał obóz koncentracyjny Gross-Rosen. Niemcy rozstrzelali wielu pacjentów szpitala, zakonnic, księży, cywilów. Wiele ludzi zostało wywiezionych do Treblinki czy Majdanku.
Po wojnie zaczęto odbudowywać miasteczko. Dziś w Choroszczy znajduje się odnowiony Kościół, cerkiew, zabytkowy park z letnią rezydencją Branickich. Główną perełką jest zachowany układ ulic dojazdowych oraz rynek. Ponadto W Choroszczy znajduje się Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury, wiele firm o różnych branżach: przemysłowe, spożywcze, kwiaciarnie, szpital, apteki, szkoły, agencje reklamowe czy nawet firmy oferujące hosting. Jak widać miasteczko poszło z duchem czasu natomiast historia zapisała się na kartach miejscowości. Dzięki temu możemy podziwiać zabytki, które są symbolem minionych czasów i pielęgnować tradycje, które pozostały po naszych przodkach.

---

Aneta Łuczyńska
Biuro Obsługi Klienta
www.safeserver.pl
Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Szczyty ktore trzeba zobaczyć: Raczkowa Czuba i Jarząbczy Wierch

Szczyty ktore trzeba zobaczyć: Raczkowa Czuba i Jarząbczy Wierch

Autor: kazelot2000

Niezbyt trudna technicznie wycieczka, aczkolwiek wymagająca dobrej kondycji i odporności na widok przepaści. Wspaniałe widoki na Dolinę Raczkową i Dolinę Jamnicką.

Wycieczkę rozpoczynamy w Slabejce - miejscowości turystycznej słowackiego podtatrza.
Wybieramy niebieski szlak prowadzący zamkniętą dla ruchu kołowego drogą w głąb Doliny Wąskiej. Niedługo docieramy do polanki Niżnia Łąka. Idziemy szlakiem znakowanym na zielono na wyniosły grzbiet, który rozdziela doliny Jamnicką i Raczkową.
W ich otoczeniu Baraniec i Raczkowa Czuba. Dnem Doliny Jamnickiej spływa Jamnicki Potok, ponadto na jej terenie znajdują się 2 Jamnickie Stawy oraz Płaczliwy Stawek.
Po przejściu polany rozpoczynamy mozolne podejście po góre. Stosunkowo szybko zdobywamy wysokość i po niedługim czasie docieramy do Niżnich Otargańców. Nasz wysiłek zostaje zrekompensowany wspanialymi widokami na Bystrą, niezbyt często uczęszczany masyw Barańca i skaliste czuby Rohaczy. Ścieżka cały czas się wnosi. Miejscami pojawia się dość duża ekspozycja, dlatego zaleca się szczególną ostrożność na tym etapie wędrówki. Dochodzimy do Wyżniej Magury, która stanowi najwyższy punkt grani.
W tym miejscu szlak skręca w prawo. Trawiastym i dość szerokim grzbietem osiągamy Raczkową Czubę. Droga staje się znowu węższa i bardziej eksponowana. Wkrótce osiągamy Jarząbczy Wierch.
Jarząbczy Wierch to szczyt graniczny w Tatrach Zachodnich. Zbudowany jest z granitów i skał metamorficznych. Z rzadkich roślin wystepują na nim m.in. rutewnik jaskrowaty i jarząb nieszpułkowy.
Ze szczytu roztaczają się wspaniałe widoki na Dolinę Chochołowską i tatrzańskie szczyty. Spotykamy czerwony szlak główną granią Tatr Zachodnich z Wołowca na Starorobociański Wierch. Wycieczka chyba najciekawsza spośród wszystkich możliwych w tej okolicy. Miejscami średnie trudności techniczne (przede wszystkim na odcinku między Łopatą a Wołowcem) i niebagatelne stromizny.
Wzdłuż obu szlaków rozpoczynamy zejście. Ścieżka prowadzi stromo w stronę Niżniej Przełęczy.
Zielono znakowany szlak prowadzi nas w dół dość niewygodną i zniszczoną ścieżką do górnych partii Doliny Jamnickiej. Wkrótce docieramy do niebieskiego szlaku. Dalsze zejście powoli robi się coraz łagodniejsze. Szlakiem tym docieramy do polany Niżnia Łąka, a potem do Slabejki.

---

http://natatry.pl/
NaTatry.pl Twoim spojrzeniem na Tatry. Zapraszamy na nasze wirtualne szlaki.
Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Zawiła historia Twierdzy Modlin

Zawiła historia Twierdzy Modlin

Autor: damko

Twierdza Modlin położona jest na Mazowszu, tuż przy ujściu Narwi do Wisły (mniej więcej 30 kilometrów od Warszawy). Poza cytadelą położoną u prawego brzegu Narwi składa się ona jeszcze z dwóch przedmości (kazańskiego i nowodworskiego) oraz zewnętrznego i wewnętrznego pierścienia fortów.

Pierwsze prace nad budową modlińskiej twierdzy można datować na początek dziewiętnastego wieku, a rozkaz do jej utworzenia wydał sam Napoleon 1 grudnia 1806 roku. Od roku 1807 do 1812 powstała zasadnicza część twierdzy, w której skład wchodziło obwarowanie główne, trzy korony (których jednak nie ukończono) oraz umocnienia przedmości. Szczególną intensyfikację prac nad budową Twierdzy Modlin można zaobserwować pod koniec roku 1812 - spowodowane było to nieudaną wyprawą Napoleona na Moskwę. W czasach Królestwa Polskiego mimo licznych planów rozbudowy twierdzy, nie udało się zrealizować żadnych większych prac.
Pierwszą dużą rozbudowę możemy datować dopiero na lata 1831-1883. Po zlikwidowaniu autonomii Królestwa Polskiego zaczęto w Polsce budowę umocnień (poza Twierdzą Modlin powstała również w tym czasie Cytadela Warszawska), które miały nie tylko bronić zachodnich rubieży Rosji, ale także przeciwdziałać polskim zrywom niepodległościowym. W tym okresie za rozbudowę Twierdzy odpowiadali najpierw Iwan Dehn, a następnie Eduard Totleben. Powstały wtedy między innymi takie budowle jak koszary wojskowe (jako ciekawostkę można dodać, że jest to obecnie najdłuższy budynek w Europie – liczy aż 2250 metrów!), prochownie oraz kaponiery.
Kolejnym etapem w historii modlińskiej twierdzy były lata 1883-1915. To właśnie wtedy powstało aż osiem nowych fortów,  zbudowane zostały kolejne budynki koszar, przeciwskarpy oraz kaponiery. W roku 1912 zaczęła się budowa drugiego (zewnętrznego) pierścienia fortów, w którego skład miało wchodzić 11 nowych fortów (miały się one znajdować w odległości nie większej niż 8,5 kilometra od głównej części twierdzy).
Obecnie Twierdza Modlin stopniowo ulega dewastacji, choć widać ostatnio starania o zmianę tego stanu rzeczy. Część budowli została sprzedana prywatnego inwestorowi, który pod nadzorem wojewódzkiego konserwatora zabytków ma je odnowić oraz zagospodarować w celach mieszkaniowych, bądź usługowych. Obecnie zwiedzanie Twierdzy Modlin jest możliwe jedynie z przewodnikiem, ale działają tutaj dwie organizacje, które zajmują się tego typu usługami, więc nie ma z tym najmniejszego problemu. Jest tu naprawdę dużo rzeczy do zobaczenia, więc warto przeznaczyć na to więcej niż jeden dzień. Wystarczy wtedy wynająć pokój (w pobliskim Nowym Dworze Mazowieckim jest dość duży wybór miejsc noclegowych), gdzie można byłoby spędzić noc i zagłębić się w bogatą historię Twierdzy Modlin.

---

noclegi Nowy Dwór Mazowiecki
Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Nowe atrakcje w londyńskiej panoramie

Nowe atrakcje w londyńskiej panoramie

Autor: Anna Polgert

W ostatnich latach Londyn wzbogacił się o wiele nowych i naprawdę imponujących atrakcji.  To głównie za sprawą Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2012 roku oraz Diamentowego Jubileuszu królowej Elżbiety II. Które z nich już widzieliście?

1. Największą inwestycją z igrzysk jest jednogłośnie majestatyczny Park Olimpijski. Stadion wraz z olbrzymimi trawnikami, pięknymi kwiatowymi ogrodami a także nadrzeczną promenadą na East Endzie. Niewątpliwie wzbogaca on londyński krajobraz i jest zarazem ciekawym obiektem architektonicznym.
2. Naczelne atrakcje w Londynie jest w stanie teraz przyćmić powstały dwa lata temu drapacz chmur - Shard, jest bowiem najwyższym (ponad 300 metrów) budynkiem w całej Europie zachodniej. Położony jest tuż przy London Bridge, nie można go pomylić z żadnym innym obiektem. Cała wieża mieści ekskluzywne apartamenty i restauracje. Ciekawą propozycją jest taras widokowy, z którego widok rozciąga się nawet na 40 mil. To gwarancja niezapomnianych przeżyć.
3. Jeśli mowa o punktach widokowych, należy wspomnieć o kolejce linowej Emirates łączącej dwa brzegi Tamizy. Kabiny zawieszone są na wysokości ok 90 metrów. Niestety, niesamowitym widokiem Londynu możemy cieszyć się zaledwie 10 minut. Dzięki temu z kolejki korzystają nawet mieszkańcy, spieszący się do pracy. Inwestycja została sfinansowana m.in. przez linie lotnicze Emirates, stąd jej nazwa. Jest to jednak spora konkurencja dla London Eye, bo kolejka zachwyca swą nowoczesnością i jest oryginalną atrakcją turystyczną.
4. Kolejny dreszczyk emocji dostarcza projekt "Up at the O2", czyli półtoragodzinna wspinaczka na arenę widowiskową O2 położoną w zakolu Tamizy na Peninsula Square we wschodniej części miasta. Uczestnik na pewno poczuje moc adrenaliny, dostanie specjalny strój oraz szelki zabezpieczające go przed upadkiem. Taka wyprawa kosztuje 25 funtów, a nad bezpieczeństwem turystów czuwa wyszkolony przewodnik. Widok z 55 metrów na panoramę miasta to niesamowite przeżycie, tym bardziej o zachodzie słońca.
5. Ale to nie wszystkie nowe atrakcje w Londynie. Do ich grona dołączyła również zakręcona wieża ArcelorMittal Orbit, której nazwa pochodzi od nazwiska najbogatszego człowieka Wielkiej Brytanii. Fanów architektury współczesnej urzeka brakiem konwencji i kreatywnością. Wykonana ze stali, wysoka na 115 metrów konstrukcja już stała się kolejnym symbolem stolicy.

---

Zapraszamy na portal www.plan4fun.pl ! Wspólnie tworzymy przewodniki i opisujemy atrakcje turystyczne z całego świata!
Dołącz do zabawy, a my pomożemy Ci zaplanować podróż!
www.plan4fun.pl
Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Amsterdam, co zwiedzić?

Amsterdam, co zwiedzić?

Autor: Anna Polgert

Jak Holandia, to oczywiście Amsterdam. Jak Amsterdam, to muzea, kanały i wiele atrakcji, które warto zobaczyć nawet jesienią czy zimą. Miasto zapewnia całą gamę rozrywki czarując nas swoim niesamowitym klimatem, który szczególnie ujmuje w porze zimowej. Sezon turystyczny trwa tutaj okrągły rok!

Przede wszystkim należy odwiedzić centrum miasta, zobaczymy tu niezwykłe stare kamienice poprzeplatane kanałami i pięknymi mostami. Stare uliczki zabiorą nas w niezapomnianą podróż do przeszłości. Po drodze natkniemy się na liczne coffee shopy, gdzie prócz tradycyjnych usług nastrojowych kawiarni można nabyć także marihuanę.
W Amsterdamie główną atrakcję turystyczną stanowią muzea, a jest ich około pięćdziesiąt. Najczęściej odwiedzane są Rijksmuzeum, Muzeum van Gogha oraz Stedelijkmuseum. Ale warte odwiedzenia są także m.in. muzeum Heinekena, Dom Anny Frank- małej żydowskiej dziewczynki, która podczas wojny pisała w ukryciu słynny „Dziennik”, Muzeum Biblii czy Muzeum Żeglugi.
Rijksmuzeum to odpowiednik naszego Muzeum Narodowego, Muzeum Państwowe. Jest najciekawsze i najlepiej wyposażone w całej Holandii. Możemy zobaczyć tutaj dzieła wybitnych malarzy, takich jak Rembrandt bądź Varmeer. Godną podziwu jest kolekcja sztuki orientalnej i holenderska kolekcja przedmiotów z okresu Złotego Wieku. W budynku jest całkowity zakaz fotografowania oraz filmowania. Jest to ewidentny numer jeden, jeśli chodzi o zwiedzanie miasta.
Van Gogh Museum położone jest całkiem niedaleko, jak sama nazwa wskazuje jest to największy na świecie zbiór obrazów, rysunków a także listów pisanych przez van Gogha. Muzeum składa się z nowoczesnego budynku zaprojektowanego przez słynnego architekta holenderskiego Rietvelda oraz z placu zieleni udostępnionego dla turystów.
Stedelijk Museum, czyli Muzeum Miejskie to oryginalny nowoczesny budynek na pierwszy rzut oka odróżniający się od reszty zabudowy. To miejsce przeznaczone jest szczególnie dla pasjonatów międzynarodowej sztuki współczesnej i designu. Oprócz bogatych wystaw stałych, muzeum organizuje także bardzo ciekawe wystawy czasowe oraz projekcje, wykłady, koncerty i inne wydarzenia.
Dom Anny Frank to stara kamienica, w której ukrywała się żydowska dziewczynka wraz ze swoją rodziną podczas II wojny światowej. Anna pisała słynne „Dzienniki”, które zostały przetłumaczone na wiele języków i doczekały się licznych ekranizacji. Nawet, jeśli ktoś nie słyszał o „Dziennikach”, warto odwiedzić muzeum, uzupełnione jest bowiem wystawą dotyczącą Holocaustu. Jest to jedno z najczęściej odwiedzanych muzeów w Amsterdamie.

---

Zapraszamy na portal www.plan4fun.pl ! Wspólnie tworzymy przewodniki i opisujemy atrakcje turystyczne z całego świata!
Atrakcje Amsterdam
Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Etna, wulkan na Sycylii

Etna, wulkan na Sycylii

Autor: Anna Polgert

Niedaleko Katanii, na wschodnim wybrzeżu wyspy Sycylii, leżą trzy wulkaniczne skały. Nazywane są Isole Ciclopi i wyraźnie odstają od reszty skał wybrzeża. Tutejsi mieszkańcy twierdzą, że to właśnie tymi kamieniami mitologiczny olbrzym rzucał w Odyseusza. Ale większą tajemnicę skrywa mieszczący się 20 km w głąb lądu wulkan Etna.

Etna do dziś demonstruje swój gniew i pokazuje zabójczą siłę. Potężne erupcje odnotowano w latach 475 i 396 p.n.e. , w 812 r. i 1169 r. Jednak najbardziej zapamiętaną datą stał się rok 1669, kiedy to stożek Etny rozdarł się wpół zalewając ognistą lawą położone u stóp wulkanu miasto Katania. Zniszczenie Katanii okazało się wielkim zwycięstwem siły natury.

Mimo, że doniesienia o aktywności Etny sięgają czasów Zeusa, wulkan tej jest stosunkowo młody. Ok. milion lat temu wyłonił się z morza, a dopiero pół miliona lat później nastąpił pierwszy wybuch. Etna to dziś największy czynny wulkan w Europie. Obwód u podstawy góry wynosi 160 kilometrów, a swoim obszarem dorównuje miastu Londyn. Obecnie wysokość Etny równa się 3323 m, ale sto lat temu była jakieś 30 m wyższa i wciąż się zmienia.  Kolejne erupcje powodują zapadanie się stożka.

Zbocza Etny należą do najgęściej zaludnionych rejonów na całej Sycylii. Popioły wulkaniczne sprawiają, że ziemia wokół góry jest żyzna i nadaje się pod uprawy. Można tu uzyskać nawet pięć zbiorów rocznie. Dlatego, mimo wybuchów i wielkich zniszczeń, ludzie powracają w to miejsce, aby uprawiać warzywa i owoce na nowo.

Wejście na Etnę jest możliwe i nietrudne. Wchodząc na górę, w pionowym przekroju można podziwiać piękną przyrodę tego miejsca. W dolnej części spotkamy winnice, gaje pomarańczowe i pistacjowe, potem kolejno sady jabłoniowe i wiśniowe. Nieco wyżej znajdują się gęsto zalesione stoki, a ponad nimi pola zwietrzałej lawy. Ciekawostką jest, że na Etnie można napotkać zagłębienia stale wypełnione śniegiem. Niegdyś zbierano go wraz z warstwami zmrożonego popiołu i zawożono do Rzymu i Neapolu, gdzie wykorzystywano go do produkcji lodów. Na samym wierzchołku są już tylko szare masy żużla, popiołów i lawy. Z licznych szczelin wydobywa się para. Rozwarta czeluść krateru ubarwiona jest tlenkami i związkami siarki.

Szczyt Etny najlepiej podziwiać tuż przed świtem, można wtedy dostrzec pulsującą czerwoną poświatę, która od wieków jest także jak latarnia morska dla żeglarzy na Morzu Śródziemnym. Po wschodzie słońca można ujrzeć nawet Maltę, a u stóp rozciąga się Sycylia i Kalabria. 

---

Zapraszamy na portal www.plan4fun.pl ! Wspólnie tworzymy przewodniki i opisujemy atrakcje turystyczne z całego świata!
Dołącz do zabawy, a my pomożemy Ci zaplanować podróż!
www.plan4fun.pl
Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Atrakcje Kotliny Kłodzkiej

Atrakcje Kotliny Kłodzkiej

Autor: Diana Popowicz

W Polsce coraz trudniej odnaleźć miejsce idealne do odpoczynku, z daleka od gwaru i hałasu miasta, tłumu turystów a zarazem w otoczeniu pięknej, czasem też dzikiej natury. Kotlina Kłodzka to jedno z niewielu miejsc łączących wszystkie te cechy jednocześnie.

Otoczona górami Stołowymi, Bardzkimi, Bystrzyckimi i Złotymi tworzy niezwykle malowniczą i urokliwą krainę, posiadając jednocześnie bogatą ofertę dla turystów ceniących aktywny wypoczynek.
Kotlina Kłodzka położona jest w środkowo-wschodniej części Sudetów, z najwyższym szczytem - Śnieżnikiem liczącym 1425 m n.p.m. Miejsce to znane jest ze swych uzdrowiskowych właściwości, bowiem na terenie Kotliny Kłodzkiej znajduje się aż 5 kurortów, w których funkcjonuje 26 sanatoriów. Obszar Kotliny Kłodzkiej jest niewielki, dzięki czemu do wszystkich interesujących miejsc można bez trudu dotrzeć rowerem, samochodem czy też publicznymi środkami komunikacji. Miejsce to nie jest komercyjne, przez co podziwiać można nieskalane dzieła natury tworzące prawdziwe pomniki przyrody. Kotlinę otaczają czasami dzikie i strome wzgórza, ukształtowane przez działania żywiołów, które potęgują klimat i urok tego regionu.
Pierwszym miejscem, które koniecznie trzeba odwiedzić w Kotlinie Kłodzkiej jest Szczeliniec Wielki, droga do niego wiedzie przez 665 kamiennych stopni. Na samym szczycie umiejscowione są punkty widokowe, z których podziwiać można widok na całą Ziemię Kłodzką. Walory krajobrazowe oraz niebywałe bogactwo różnorodnych form skalnych sprawiają, iż jest  to również wspaniale miejsce do wspinaczki górskiej.
Kolejnym celem podróży jest Twierdza Kłodzka - bardzo dobrze zachowana, pochodząca z XVII-XVIII w. fortyfikacja skrywa wiele tajemnic. Od ponad 50 lat jest udostępniana turystom, a po jej zakamarkach oprowadza ubrany w historyczny mundur przewodnik, opowiadający  liczne legendy oraz burzliwą historię twierdzy. Cały kompleks liczy ok. 30 ha, udostępniona jest dedykowana turystom podziemna trasa turystyczna. Jest to gratka nie tylko dla miłośników historii i batalistyki, specjalne atrakcje przygotowano również dla dzieci młodzieży oraz pozostałych turystów, zaciekawionych losem ziemi kłodzkiej.
Planując wycieczkę po kotlinie Kłodzkiej nie można pominąć Wambierzyc, zwanych też często Śląską Jerozolimą. Znajduje się tutaj zbudowana w latach 1683 – 1725 Bazylika Nawiedzenia NMP. Świątynia zachwyca licznymi barokowymi zdobieniami i figurami. Wieczorami konieczne zobaczyć trzeba jej iluminację, którą tworzy 1390 szt. lampek To właśnie w Wambierzycach w okresie Bożego Narodzenia znajduje się największa w Polsce ruchoma szopka, złożona z ponad tysiąca figur.
Kotlina Kłodzka to również wspomniane wcześniej uzdrowiska. Dla osób ceniących takie formy odpoczynku polecamy odwiedzenie kurortów tj. Długopole Zdrój, Lądek Zdrój czy Kudowa Zdrój, gdzie znajdują się lecznicze źródła, na różnego typu schorzenia. Miasta te w ostatnich latach przeszły gruntowną rewitalizację, urzekając dziś swym spokojem i magicznym pięknem.
Dobrą bazą do urządzania wycieczek oraz wędrówek po całej kotlinie jest Stronie Śląskie. Stad koniecznie należy się udać do największej w Sudetach jaskini - Jaskini Niedźwiedziej w Kletnie, gdzie podziwiać można niemalże idealne stalaktyty, draperie, makarony, nacieki kaskadowe oraz wiele innych niepowtarzalnych form skalnych. Obowiązkowe jest również odwiedzenie kopalni złota w Złotym Stoku, oferującej szerokie atrakcje dla wszystkich turystów, niezależnie od wieku.
Jednym z najpiękniejszych miejsc regionu, ze względu na walory przyrodnicze są Błędne Skały. Położone w sercu Gór Stołowych tworzą swego rodzaju labirynt skalny, wyrzeźbiony w piaskowcach przez niepohamowane żywioły.  Jest to miejsce niezwykłe, o niesamowitym uroku i malowniczych obrazach. Bloki skalne utworzyły tu trasę turystyczną, będącą wielką atrakcją dla odwiedzających. Pokonać ją można w ok. 40 min. przeciskając się niejednokrotnie pomiędzy niebywale wąskimi szczelinami.
Jak widać Kotlina Kłodzka obfituje w najróżniejsze atrakcje, każdy z pewnością znajdzie coś dla siebie, niezależnie od wieku czy też upodobań. Jest to miejsce niezwykle urokliwe i pełne magii, nierozpowszechnione jeszcze wśród turystów, jednakże o jego wdzięku i harmonii muszą się Państwo przekonać osobiście.

---

Willa Diana
www: diananoclegi.pl/stronie-slaskie-atrakcje
email: biuro@diananoclegi.pl
Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Wietnam: egzotyczna przygoda dla każdego

Wietnam: egzotyczna przygoda dla każdego

Autor: Rafał Kowalczyk

Kusi swą historią, wyjątkową kulturą oraz egzotyczną scenerią. Wietnam to wymarzony kierunek dla tych osób, które chcą przeżyć niesamowitą przygodę w azjatyckim stylu. Jakie zakątki tego kraju są szczególnie atrakcyjne dla turystów?

Delta Mekongu: czym może zachwycić turystów?

Dla większości turystów to właśnie Mekong i jego delta są głównymi atrakcjami. Możliwość odbycia rejsu po tej rzece to wyjątkowa przygoda. Nie każdy jest jednak w stanie taką wyprawę zorganizować, gdyż od organizatora takich rejsów wymaga się sporych umiejętności. W Polsce z takich możliwości znane jest biuro podróży Rainbow Tours, w ofercie którego rejsy po delcie Mekongu zajmują wyjątkowo ważne miejsce. Dlaczego delta ta stała się aż tak atrakcyjna? Potęga samego Mekongu przyciąga, a dodatkową atrakcją są liczne osady na wyspach. Tu można zobaczyć, w jaki sposób Wietnamczycy radzą sobie z codziennymi obowiązkami w tak trudnym terenie, jakim jest delta Mekongu, oraz zapoznać się z ciekawymi przykładami wietnamskiego budownictwa. Domy na palach wznoszą się tu bezpośrednio nad wodą, a łodzie służą jako podstawowy środek komunikacji. Tu czas się zatrzymał, a panująca w tej części kraju atmosfera od lat zadziwia turystów.

Wizyta w Małym Paryżu

Miasto Dalat, nazywane często „Małym Paryżem”, stanowi kolejną osobliwość na terenie Wietnamu. Ciekawa zabudowa, niezwykła różnorodność oraz możliwość spotkania się z różnymi grupami etnicznymi to czynniki, dzięki którym turystyka ma się w tym mieście coraz lepiej. Jakimi atrakcjami może zaskoczyć Dalat? Łagodny klimat oraz górska okolica to najważniejsze zalety „Małego Paryża”. Turyści cenią też to miasto ze względu na specyficzną zabudowę. Przypomina ona o kolonialnej przeszłości Wietnamu oraz o czasach, kiedy to Francja miała największy wpływ na jego rozwój. Silne wpływy francuskiej kultury oraz sztuki nie powinny tu nikogo dziwić. Kolonialne kamienice oraz kopia wieży Eiffla są najlepszymi wizytówkami tego miasta. Dalat zachwyca też wspaniałą okolicą, w której na szczególne wyróżnienie zasługują ogrody pełne kwiatów oraz imponujący wodospad Datanla.

Wietnam staje się krajem coraz chętniej odwiedzanym przez turystów z całego świata. Wynika to z chęci odkrywania tych państw, które do tej pory były tylko sporadycznie uwzględniane w ofertach biur podróży. Dziś wielu organizatorów zachęca do ich poznawania, z czego wielu miłośników egzotycznych wypraw korzysta bardzo chętnie.

---

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Wenecja miasto marzeń

Wenecja miasto marzeń

Autor: Leon Lasa

Kto był na pewno podjął zobowiązanie że jeszcze tam pojedzie, a kto nie był niech przeczyta ten artykuł.

Wenecja miasto na wodzie, już to powoduje, że jest miejscem niezwykłym. Nie można do niego wjechać samochodem trzeba przeprawić się łodzią lub tramwajem wodnym. Płynąc do Wenecji po drodze widzimy panoramę budowli położonych nad wodą, mnóstwo barek, statków, i łodzi przewożących turystów. Zbliżamy się powoli do przystani blisko centrum. Wysiadamy i nasze stopy po raz pierwszy dotykają tej krainy marzeń, zakochanych i nieprzeniknionych tajemnic, ukrytych za kolorowymi maskami. Niebo jak zwykle o intensywnym błękicie temperatura około 15 stopni, od razu moim oczom rzuca się stojąca para na czymś w rodzaju podestu ubrani w barokowe stroje oczy zasłonięte wąskimi maskami, zdają się być pierwszymi przebierańcami, którzy witają ukłonami, gestami, turystów wysiadających z wodnych pojazdów. Chyba trafiłem na czas karnawału, bo co chwilę widzę kolejne kolorowe stroje, wspaniałe maski, i te powolne półkoliste gesty rąk. Idąc dalej patrzę na architekturę, najpierw ciąg kilkupiętrowych kamienic w kolorach pomarańczowych z zielonymi gzymsami. Ta zieleń połączona z pomarańczem często się powtarza na innych budowlach i stanowi częsty motyw kolorystyczny Wenecji. Idę w stronę placu św. Marka, po drodze przechodzę przez liczne mostki, z których co chwile wyłania się wspaniały widok kanałów, po których płyną gondolierzy w kolorowych gondolach, a w wodzie odbija się niezwykła architektura kamieniczek. Najpierw widzę pałac Dożów z ścianami pokrytymi wzorami geometrycznymi, z arkadami i kolumnadą zakończoną ostrymi łukami, charakterystycznymi dla gotyku. Naprzeciwko klasycystyczny długi i biały budynek Pigoni. Robię mnóstwo zdjęć, właściwie to nie mam czasu słuchać przewodnika, mam poczucie, że muszę jak najwięcej utrwalić z tego klimatu Wenecji. Sercem placu św. Marka jest niewątpliwie bazylika poświęcona temu ewangeliście a wszechobecne lwy są też jego symbolami. Bazylika po prostu rzuca na kolana swą fasadą ozdobioną kolorowymi mozaikami, kopułami, to trzeba zobaczyć na własne oczy. Na placu jeszcze znajduje się ceglana wieża dzwonnicy widoczna z łodzi płynących w stronę Wenecji, oraz bardzo długi, długi i jeszcze raz długi budynek Procuratie Vecchie z ciągiem renesansowych arkad coś w stylu sukiennic, ale znacznie dłuższe. Mam jakąś godzinę czasu otrzymana w prezencie od przewodnika, więc spróbuje się zanurzyć z aparatem w ten wenecki labirynt uliczek, przedzielonych kanałami, mostkami, a efekty mojej tajemnej wędrówki zamieszczę na stronie o Wenecji.

---

O Lwowie Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.